17 november 2025

 

Aan Caroll Sastro Voorzitter Gehandicapten Platform Zuidoost [email protected] Datum 17 november 2025 Behandeld door Directie Jeugd, Zorg en Diversiteit ([email protected]) Bijlage Onderwerp Uw brief/mail van 3 augustus 2025 over belemmeringen voor scootmobielgebruikers 

 

Geachte mevrouw Sastro, 

 

Hartelijk dank voor uw bericht van 3 augustus 2025 over belemmeringen die door scootmobielgebruikers ervaren worden aan de gemeenteraad, die u ook verstuurd heeft naar wethouders Meliani (Inclusie en Antidiscriminatiebeleid) en Scholtes (Zorg) op 3 augustus 2025. 

De gemeenteraad heeft op 17 september 2025 besloten dat de brief door het college wordt beantwoord. Mijn excuses voor de vertraging in de beantwoording. Als wethouder Zorg en coördinerend wethouder toegankelijkheid beantwoord ik namens het college uw brief. 

 

U vraagt in uw brief aandacht voor de belemmeringen die veel scootmobielgebruikers dagelijks ervaren. Daarnaast vraagt u aandacht voor meer kennis, aanpassing van (bouw)wet- en regelgeving en om passende voorzieningen zoals parkeerplekken voor scootmobielgebruikers. De voorbeelden van ervaren belemmeringen die u opnoemt zijn erg vervelend voor scootmobielgebruikers. 

 

Ten eerste wil ik u verzekeren dat het college net als u wil, dat onze stad voor iedereen toegankelijk en inclusief is en dat niemand gediscrimineerd wordt. Dit hebben we recent extra laten vastleggen in een manifest waarin wordt opgeroepen om zorg en welzijn divers-sensitief, inclusief en gelijkwaardig te maken. Zie het Manifest discriminatie in zorg en welzijn dat op 2 oktober 2025 ondertekend wordt door vele zorg- en welzijnsaanbieders in Amsterdam. In de raadsinformatiebrief van 16 juni 2025 leest u meer over het manifest. Discriminatie en uitsluiting alleen op basis van het gebruik van een scootmobiel is niet toegestaan. 

Dat heeft ook het College van de Rechten van de Mens benadrukt in haar uitspraken van de afgelopen jaren. 

 

Pagina 2 van 5 

Er kunnen echter wel omstandigheden zijn waarin een scootmobiel geweigerd kan worden, bijvoorbeeld vanwege specifieke, aantoonbare redenen zoals wanneer een scootmobiel fysiek niet past. 

 

Doordat de regels voor scootmobielen niet altijd voor iedereen meteen duidelijk zijn en per locatie en soort scootmobiel kunnen verschillen kan er verwarring en discussie ontstaan. Het is belangrijk dat beheerders en eigenaren van gebouwen en winkels en dergelijke zorgvuldig omgaan met de bezoekers op scootmobielen. En dat zij helder en op gepaste toon communiceren met de scootmobielgebruikers. 

 

Hieronder beschrijven we eerst een aantal wetten en richtlijnen die van toepassing kunnen zijn op de voorbeelden die u in de brief geeft. Daarna gaan we in op de behoefte aan betere voorlichting en communicatie. 

 

Wet- en regelgeving 

U geeft in uw brief aan dat een scootmobiel en een elektrische rolstoel in het verkeer allebei gehandicaptenvoertuigen zijn in de Wegenwet. Dat klopt, maar deze wet gaat alleen over het gebruik in het verkeer en over de verkeersregels. De Wegenwet gaat niet over het gebruik van hulpmiddelen en voertuigen in gebouwen, woongebouwen, winkels en horeca en dergelijke. Als Wmo voorziening gaat het echter om verschillende soorten voorzieningen. Een gesloten buitenwagen (Canta) is niet hetzelfde als een auto, een (aangepaste) fiets is niet hetzelfde als een handbike. Een (elektrische) rolstoel is in gebruik, maatvoering en draaicirkel niet altijd hetzelfde als een scootmobiel, al worden scootmobielen wel steeds vaker gebruikt als permanent hulpmiddel. Dit verschil in maatvoering, draaicirkels heeft gevolgen voor het gebruik in het dagelijks leven en het (A)OV. Dat kan betekenen dat met een scootmobiel niet alle voorzieningen zoals toiletten even goed bruikbaar zijn en dat een gebruiker incidenteel moet afstappen. 

 

De verschillende voorzieningen en de gevolgen voor het gebruik in het dagelijks leven horen aan de orde te komen in het Wmo-indicatiegesprek. Zodat een aanvrager van een (vervoers)hulpmiddel een weloverwogen besluit kan nemen over de best passende voorziening. U schrijft dat scootmobielgebruikers in het AOV niet op de scootmobiel mogen blijven zitten. Volgens de Code VVR (Veilig Vervoer Rolstoelgebruikers) van 2020 mogen mensen inderdaad niet op een scootmobiel zitten op de platformlift van de taxi. Gebruikers van scootmobielen moeten daarom uit hun scootmobiel stappen en zelf de taxi instappen. De AOV-aanbieders zijn in Amsterdam door de gemeente contractueel verplicht zich aan deze landelijke Code VVR te houden. 

 

In het openbaar vervoer (OV) mag de scootmobiel in Amsterdam mee in de metro en de trein. In de tram mag een scootmobiel alleen mee als de scootmobiel niet groter is dan een standaard rolstoel. Dit zijn meestal de inklapbare kleine scootmobielen. In de bus mag de scootmobiel niet mee. Dit heeft te maken met de inrichtingen van het materieel en de veiligheidseisen van de vervoerders. Het is belangrijk dat dit helder gecommuniceerd wordt door de vervoerders aan alle gebruikers, zodat er geen vervelende discussies ontstaan op het moment dat iemand in een scootmobiel met het busje of het materieel van OV mee wil reizen. 

 

Pagina 3 van 5 

 

Op de websites https://www.gvb.nl/toegankelijk-ov en https://mijn-aov.nl/tijdens-de-rit/ staat deze informatie voor gebruikers duidelijk vermeld. 

 

U roept om de Bouwwet- en regelgeving te verruimen voor het gebruik met scootmobielen. Het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl) gaat over de wettelijke verplichtingen bij het ontwerpen en bouwen van gebouwen. De wet gelijke behandeling gehandicapten en chronisch zieken (WGBG/CZ) is van toepassing als het gaat om de gelijkwaardige behandeling van gebruikers en bezoekers met beperkingen en het uitvoeren van maatregelen om de toegankelijkheid voor iedereen te verbeteren. 

 

Het Bbl gaat bij gebouwen inderdaad alleen over toegankelijkheid voor (elektrische) rolstoelen en niet voor scootmobielen. Het Bbl is daarbij aangescherpt en verbiedt vanaf 1 juli 2024 het parkeren van scootmobielen, fietsen, meubilair en andere brandbare of belemmerende objecten in vluchtroutes van woongebouwen. Dit geldt helaas ook bij de toegangsdeur tot het woongebouw en kan ook betekenen dat de stalling en het oplaadpunt niet meer bij de eigen voordeur gerealiseerd kan worden. In dat geval zal de gemeente met de scootmobielgebruikers en de eigenaar van het gebouw kijken naar de meest passende oplossing. 

 

De Bbl en eisen brandveiligheid maken dit sinds de aanscherping van de regelgeving soms een lastige puzzel. Voor gebruikers die niet bij de knop van de deurautomaat kunnen, is het mogelijk om een handzender te verstrekken. Dit kan via de Wmo-helpdesk aangevraagd worden. U kunt de Wmo Helpdesk bellen van maandag t/m vrijdag van 08.00 tot 18.00 uur op 0800 0643 (gratis). U kunt uw vraag ook stellen via het e-mailformulier op amsterdam.nl. Vanuit de Wmo blijven wij signalen over oplaadpunten van scootmobielen monitoren. Dank dat u ook deze signalen met ons heeft gedeeld. 

 

U heeft in een aanvullend bericht van 29 september 2025 naar aanleiding van het rekenkamer onderzoek over de buurthuizen dat op 16 september is gepubliceerd een oproep gedaan om voor al het bouwbeleid de NEN 9210 te hanteren. De gemeente hanteert voor de panden waar zij eigenaar van is of opdrachtgever tot nu toe ITS bij nieuwbouw en bijvoorbeeld stadsloketten en bij de subsidieregeling voor het vergroten van de toegankelijkheid van Amsterdam. Wij werken in Amsterdam wel steeds meer met de in 2025 gepubliceerde landelijke NEN 9120 als streefwaarde. In de bestuurlijke reactie op het rapport van de rekenkamer van 9 september jl. geeft de College aan dat zij de NEN 92120 voor toegankelijke gebouwen als norm hanteren bij nieuwbouw en bij de verbouw van buurthuizen. De NEN 9210 wordt daarnaast ook gehanteerd bij interne huisvesting van de ambtenaren. Dit jaar zijn twee grote kantoorpanden al op basis van NEN 9120 geschouwd. Vanaf 2026 nemen wij de NEN 9120 ook op als eisen bij de subsidieregeling vergroten sociale en fysieke toegankelijkheid van Amsterdam. De NEN 9210 eisen die zijn opgesteld voor nieuwbouw zullen overigens niet overal in bestaande panden bij verbouwingen bouwtechnisch te realiseren zijn. 

 

U vraagt in uw brief van 3 augustus 2025 aan ons om te pleiten voor aanpassingen van de Integrale Toegankelijkheid Standaard (ITS) en bij de NEN 9120 'Prestatie-eisen voor toegankelijkheid en bruikbaarheid van gebouwen' (NEN 9120), om gebruik met scootmobielen overal mogelijk te maken. Een andere maatvoering voor scootmobielgebruik hanteren overal in een gebouw kan 

Pagina 4 van 5 

 

echter grote gevolgen hebben voor de maatvoering, de bouwkosten en is daarbij technisch vaak niet in bestaande bouw te realiseren. Denk bijvoorbeeld aan bredere gangen en veel grotere toiletten. Uiteraard dienen alle ruimten in gebouwen wel toegankelijk te zijn of te worden gemaakt voor een (elektrische) rolstoel en scootmobielen met kleinere draaicirkel volgens de eisen van NEN 9210. 

 

De NEN 9120 is al een aanzienlijke aanscherping van de eisen waarmee de toegankelijkheid van de gebouwen wordt verbeterd. Wij zien geen aanleiding om vanuit de gemeente bij de NEN 9120, ITS en andere partners te pleiten voor het aanpassen van de criteria om ook het gebruik van scootmobielen overal in gebouwen standaard mogelijk te maken. 

 

Bij grote gebouwen met lange routes zoals het stadhuis en ziekenhuizen laat men de scootmobielen overigens vaak wel toe in de algemene verkeersruimten. Lokale en landelijke belangenbehartigers die we over deze discussie en oproep hebben geraadpleegd zijn het met deze redenering eens: Waar een scootmobiel past in een kantoor, winkel of ander gebouw mag deze niet geweigerd worden. Maar de maatvoering van wet- en regelgeving overal in gebouwen en panden (verplicht) aanpassen voor scootmobielen is niet wenselijk. 

 

Communicatie 

Het is erg vervelend dat scootmobielgebruikers veel discussie krijgen over het wel en niet in gebouwen mogen rijden in het dagelijks leven. Over het algemeen mogen mensen met een scootmobiel winkels, restaurants en supermarkten gewoon naar binnen. Winkels en restaurants zijn verplicht om hun ruimtes toegankelijker te maken, en eenvoudige aanpassingen te faciliteren. 

 

Het weigeren van een scootmobiel is in principe niet toegestaan, behalve als er specifieke aantoonbare redenen zijn. Redenen voor weigering kunnen volgens het College van de Rechten van de Mens ernstige (aantoonbare) veiligheidsrisico's zijn of als de scootmobiel fysiek echt niet past in een gebouw of winkel. Er moet ook onderzocht zijn dat deze risico's niet verdwijnen met simpele oplossingen zoals op rustige tijden of stapvoets rijden. Een winkel mag volgens bestaande wetgeving het fysiek aanpassen van een winkel voor scootmobielen weigeren als deze 'onevenredig belastend' zijn, bijvoorbeeld wanneer er buitensporig veel geld of tijd mee gemoeid is om het pand fysiek aan te passen. 

 

Zoals u zelf in uw brief terecht aangeeft mag een winkel, restaurant of andere locatie niet zomaar iemand weigeren alleen vanwege het gebruik van een scootmobiel. Een scootmobiel die dezelfde maatvoering heeft als een standaard handbewogen rolstoel, moet zeker ook naar binnen kunnen in (kleinere) gebouwen en locaties. Dat zijn meestal de opvouwbare scootmobielen. Bij de grotere scootmobielen geldt in principe ook: waar het kan gewoon toelaten. Als het écht niet past of kan, dan moet een winkel of restaurant hier goed over communiceren en alternatieve oplossingen aanbieden, zoals hulp door personeel of een leenrolstoel. 

 

Het is belangrijk voor bezoekers dat de eigenaar/beheerder van gebouwen duidelijke regels opstelt. En hierover duidelijk communiceert naar de eigen medewerkers en eventuele beveiligers. Zodat er geen nare discussies ontstaan bij de ingang voor scootmobielgebruikers. De gemeente heeft hier maar in beperkte mate invloed op. 

 

Pagina 5 van 5 

 

Wat de gemeente wel zal doen is bij gemeentelijke kantoren en panden de beheerders en huurders te vragen om heldere regels en communicatie op te stellen. Daarbij geven we uiteraard aan dat scootmobielgebruikers niet meer zomaar geweigerd mogen worden, zonder eerst goed te kijken wat er wél kan en te kijken naar welke alternatieve oplossingen er zijn. 

 

Voor het verbeteren van de communicatie werkt de gemeente ook mee aan betere informatie geven aan Amsterdammers over toegankelijkheid van gebouwen. Hiervoor gaat de gemeente gebruik maken van een toolkit de door Amsterdam & Partners speciaal in opdracht van Amsterdamse musea is ontwikkeld. De gemeente wil deze toolkit gebruiken bij het informeren over de toegankelijkheid van buurthuizen, en gemeentelijke kantoren zoals het stadhuis en stadsloketten. Zie voor meer informatie Amsterdamse musea lanceren nieuwe communicatieaanpak om toegankelijkheid musea duidelijk te maken. 

 

Naar aanleiding van uw brief hebben wij de behoefte aan duidelijke informatie en communicatie over het wel of niet toelaten van scootmobielen onder de aandacht gebracht bij de partners, die de bestaande toolkit aan het verbeteren zijn. Hiermee willen we ervoor zorgen dat ook voor scootmobielgebruikers sneller duidelijk wordt welke gebouwen voor hen bereikbaar en goed toegankelijk zijn. Om de inhoud van deze brief inhoudelijk toe te lichten heb ik de stedelijk coördinator toegankelijkheid, Jette Bolle, verzocht om een afspraak met u te maken. Ik vertrouw u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd. Mocht u nog verdere vragen hebben dan kunt u hierover contact opnemen met Jette Bolle via [email protected]. 

 

Met vriendelijke groet, Namens het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam, Alexander Scholtes Wethouder Zorg